De mensheid is getroffen door een nieuw virus. Arbiteritis.

Arbiteritis: aan krankzinnigheid grenzende fascinatie voor alles wat scheidsrechters doen, veroorzaakt door ernstige besmetting met VAR-idioterie.  

We waren al een land met 17 miljoen bondscoaches en nu – door al dat spelregelgedoe – ook een land met 17 miljoen arbiters.

Is arbiteritis gevaarlijk? Jazeker, zodra de aandoening leidt tot complottheorieën van het soort de aarde is plat. Voorbeeld: Messi moet van de FIFA weer wereldkampioen worden en daarvoor worden corrupte scheidsrechters en nog foutere VARetjes ingezet. Zeggen arbiteritus-patiënten. VARgentinië.

De Egyptische bondscoach Hossam Hassan vroeg zich – na te zijn uitgeschakeld door Argentinië – hardop af waarom de FIFA zoveel landen heeft uitgenodigd als toch al bekend is dat Messi weer wereldkampioen wordt. Niet serieus te nemen, die Joden en christenen hatende griezel, maar collega Van Gaal riep vier jaar geleden zo’n beetje hetzelfde en Louis zegt wel eens rare dingen, maar zelden als het over voetbal gaat.

Zou er dan toch iets van waarheid in zitten? Ik probeer het me voor te stellen.

Er beweegt zich een omvangrijk peloton intens slechte mensen over de aardbol en van hen is FIFA-baas Gianni Infantino één van de kopmannen, dus dat zo’n schepsel z’n macht gebruikt om Messi – voetballend voor Inter Miami in het WK-gastland – te laten winnen is niet geheel ondenkbaar.

Maar hóe dan?

De FIFA zou voor zo’n duivelspact een leger leidsmannen en -vrouwen het foute pad op moeten drijven en daar hoeft maar eentje tussen te zitten die roept: ‘Als ik de finale niet krijg, dan…’ Infantino als chantabele stakker, niet erg logisch.

Wat zijn de bewíjzen voor het complot?

Messi ontsnapte in de eerste wedstrijd aan rood, maar dat geluk hebben meer spelers. Het afgekeurde Egyptische doelpunt… In de kwartfinale een gele kaart voor Paredes ingetrokken en omgezet in rood voor Zwitser Embolo, vanwege een fopduik… Allemaal nogal extreem, maar niet in strijd met de regels.   

In de eerste vier wedstrijden slechts drie gele kaarten voor de Zuid-Amerikaanse slagers rond Messi… Mag je opvallend noemen.

De halve finale tegen Engeland dus toch maar bekeken door de ogen van Sherlock Holmes op zoek naar onderwereldpraktijken. Bellingham kreeg een schop. Geen geel, had wel gekund. Messi kreeg een schop. Geel, maar wel hartstikke terecht.

Een 1-0 achterstand werd omgezet in een 2-1 overwinning en daar was het gejammer van de arbiteritis-patiënten alweer. Messi zou in de aanloop naar een Argentijns doelpunt buitenspel hebben gestaan. Onzin. Géén onzin: de scheidsrechter liet absurd lang doorspelen, waardoor Engeland nog bijna gelijk kon maken. Dodelijk voor complotdenkers.    

De eindconclusie van uw speurneus: Messi staat in de finale, niet door corruptie, maar door domheid van de Engelsen. Na de voorsprong trokken ze zich schijterig terug in de eigen zestien, precies wat de Argentijnse grootmeesters-van-de-kleine ruimte wilden. Onnozele lafheid werd afgestraft.

Aldus de feiten en die zijn immuun voor arbiteritis.