Vraag: wie heeft de meeste pijn van de absurde beslissing om PSV’er Ruben van Bommel niet rood te geven na zijn Kamikazesprong tegen het bovenlijf van Ajacied Aaron Bouwman?

Antwoord: Ruben van Bommel.

Was die jongen gewoon – zoals had gemoeten – van het veld gestuurd, dan zou de rust snel zijn weergekeerd. Er was geen sprake van opzet, ‘t was niet zijn bedoeling, maar met z’n onbesuisde actie nam hij wel het risico om een tegenstander te blesseren, dus straffen en door.

Nu werd de overtreding – gedragen door gevoel van onrecht – tot in den treure herhaald en zei Hugo Borst als analytisch presentator van Langs de Lijn in de rubriek kijk eens wat ik allemaal durf te roepen: ‘Dit was een moordaanslag!’ Dus niet poging tot doodslag, maar poging tot moord: met voorbedachten rade proberen om een medemens om zeep te helpen. Zalig opruiend zinnetje in een voetbalwereld vol vuurwerkbommen gooiende en met doodsbedreigingen strooiende idioten.

Ter onderbouwing van zijn stoere statement haalde Hugo ook nog even de stamboom van de familie erbij. Ruben is de zoon van Mark van Bommel en die deed volgens Hugo in zijn blinde fanatisme de meest vreselijke dingen op een voetbalveld. Iets met een vallende appel en een boom. Jammer dat Hugo vergat te melden dat volgens geruchten opa Bert van Marwijk ooit als kind een pakje kauwgum achterover zou hebben gedrukt bij kruidenier Pukstra.

Dan had hij nog genadelozer kunnen onderstrepen uit welk crimineel nest Ruben van Bommel – prachtige sierlijke voetballer, nul rode kaarten – is gekropen. Zijn op één na grootste misdrijf: die beuk tegen Bouwman. Zijn grootste: niet rood krijgen.

Volgens wijze mannen als Michael van Praag is de VAR een zegen voor het voetbal. Cijfers bewijzen ‘t. Meer gerechtigheid, meer eerlijkheid. Zal allemaal best, maar als na de scheidsrechter ook de VAR niet ziet wat ieder mens met ogen wel ziet, dan is het gevoel van ónrecht en óneerlijkheid groter dan ooit.

De arbiter is de politieagent van het voetbal en de Video Assistent Referee de snelrechter. Stel: je wordt onder de ogen van zo’n agent op straat beroofd en de hoeder van de wet zegt: ‘Ik heb geen strafbaar feit geconstateerd’. Dan ben je blij dat er een rechter is die voor rechtvaardigheid kan zorgen. Oordeelt zo’n edelachtbare met de blinddoek van Vrouwe Justitia om ‘t hoofd: ‘De politie heeft juist gehandeld’. Probeer dan nog maar eens om het woord eerlijk uit je mond te krijgen.

Zeldzame uitzondering, dat gevalletje Van Bommel? Was het maar waar. Een dag later werd Thórisson van Telstar onterecht uit het veld gestuurd. De VAR vond het prima. De rode kaart is geseponeerd, maar Telstar moest wel ruim 70 minuten lang met tien man spelen.

Je kunt het – ook in het VAR-tijdperk – niet vaak genoeg herhalen.

Eerlijkheid is een illusie.