Wat is voor een man van diep in de zestig nog een Godsgeschenk? Een veel jongere bloedmooie buitenechtelijke vriendin die er wel pap van lust?

Nee, veel te vermoeiend.

De hoofdprijs in zo’n foute-vrienden-met-een-postcode-loterij?

Hou op zeg. Dat wordt een groter huis, een wereldreis met luxe cruises, dus oeverloos gesleep met inboedel en hutkoffers. En ongetwijfeld de oude Golf inruilen voor zo’n door Eééé-Aiii gestuurde digitale patserbak met zoveel knopjes dat je er een hartverzakking van krijgt… Nee, bedankt.

Is dan geen enkel cadeau van de Almachtige welkom?

Jawel: Xavi als bondscoach. Xavi, vier letters vol liefde voor het voetbal.

Xavi Hernández is geen Nederlander, riep het karnemelkgilde des vaderlands subiet. Eigen volk eerst dus. En dat uit de mond van lieden die er schande van spreken als Geert Wilders dezelfde woorden gebruikt.

Xavi noemt zichzelf zoon van het Nederlands voetbal en dat is pathétisch, oordeelt Valentijn Driessen als aanvoerder van het gilde.

De Spanjaard raakte als jochie gefascineerd door de grootste van allemaal – Johan Cruijff – en leerde voetballen in de geest van de Hollandse meester. Hij werd voor het eerst opgesteld in het eerste van Barcelona door Louis van Gaal, had een warme band met assistent-trainer Gerard van der Lem en hééft een warme band met de pensionádo Gerard van der Lem.

Hij speelde samen met Michael Reiziger, Patrick Kluivert, de broertjes De Boer, Giovanni van Bronckhorst, Mark Overmars, Winston Bogarde… Hij had Frank Rijkaard als trainer, was oefenmeester van Frenkie de Jong. En dan mag hij zichzelf niet een beetje kind van ‘t prachtige Hollandse voetbal voelen, schei ‘ns even lekker uit zeg.

De grote Xavi – één van de meest pure stilisten op aarde, naar wie nota bene een speler van Oranje is vernoemd – die uit eigen vrije wil het visitekaartje wil zijn van het Nederlands voetbal, hoe mooi wil je het hebben?

Ja, maar hij heeft als clubtrainer geen Championsleague gewonnen, roept het zuurpruimenleger. Hij heeft zich nog niet bewézen als grote trainer. Nou en? Bondscoach is de meest overschatte functie in de maatschappij. Je hoeft geen spelers op te leiden of beter te maken, je hoeft niet de juiste man voor de juiste plek te kopen, je hoeft alleen maar van de beste spelers van het land het beste elftal te smeden en lekker te gaan voetballen, bij voorkeur volgens de leer van Johan Cruijff. En dat gaat Xavi gewoon doen.

Mijn liefhebbershart juicht, m’n oren sluiten zich voor het ‘ja-maar’-geboer van de azijnpissers.    

Maakt Xavi Hernández Nederland wereldkampioen? Op een aardbol met al die geniale Spaanse, Franse en Engelse voetballers? Dan moet hij een wonder verrichten en dat kun je van niet één trainer eisen.

Xavi is een Godsgeschénk. Hij is God niet.