Kees Smit van AZ wordt een nog grotere speler dan z’n evenknie Kevin de Bruyne, maar wat belangrijker is: zijn naam is voor een voetballer nog mooier dan die van de Belg.

‘De Bruyne’ klinkt op zich niet verkeerd, maar dat ‘Kevin’ ervoor riekt toch naar ouders in een doorzonnepanelenwoning met een lease-Volvo op de oprit. Kevin ruikt niet naar gras, Kees Smit wel. Kees Smit is twee poten in de klei, de perfectie van de nuchtere eenvoud.

Kees Smit ademt de pure schoonheid van een stripheld op voetbalschoenen. Kick Wilstra klonk op zich ook niet onaardig, maar die naam is bedacht en ook nog gejat van drie legendarische voetballers – Kick Smit, Faas Wilkes, Abe Lenstra – en vervolgens aan elkaar geplakt. Kees Smit heeft alleen de acht letters van z’n eigen naam. Dat is genoeg. Z’n vader heet Dennis, z’n moeder Ferdinanda. Dennis zag z’n zoon geboren worden en zei: ‘Dit is een echte Kees.’  Die jongen heeft een wijze pa.

Kees Smit schittert straks op Wembley en in San Siro, maar hij zou net zo goed een hoofdrol kunnen spelen in De Kameleon, de avonturen van Sietse en Hielke Klinkhamer, de tweeling van een Friese dorpssmid. Sietse en Hielke met De Kameleon varend naar hun vriend Kees Smit in Heiloo. Ze hebben de fierljepstok aan boord gegooid, want die dekselse Kees Smit is met zijn gespierde benen ook hartstikke goed in slootjesspringen.

Barcelona wil Kees Smit nu al hebben als voetballer. Real Madrid ook. Wat hij daarvan vond, werd hem deze zomer gevraagd. ‘Wel leuk’, zei Kees Smit. ‘Maar laat mij voorlopig lekker in Alkmaar spelen.’ Zo’n simpel zinnetje wakkert mijn liefde voor de voetballer Kees Smit nog verder aan.

Donderdag was tiener Kees Smit tegen Ilves Tampere – ja, ik weet ‘t, die Finnen konden er niet veel van, maar dat doet er nu even niet toe – weer een lust voor mijn middenveldersoog. Totdat hij in de 75e minuut – toen de buit binnen was – als gevierde routinier naar de kant kon. Zijn AZ is een El Dorado van prachtige voetballersnamen. Mees de Wit. Goes. Peer Koopmeiners. Clasie (al zou Klaasie, Klaas met ie eraan vast, nog beter zijn). Invaller Dijkstra, ook niet verkeerd. Maar ze vallen toch allemaal in het niet bij Kees Smit, het rossige kind van de Kooimeerpolder.

We hadden in Noord-Holland de Koemannetjes uit Zaandam en de De Boertjes uit Grootebroek, schitterende namen, imponerende carrières. Maar wat zij als voetballers samen presteerden, doet Kees Smit straks in z’n eentje. Camp Nou wordt een beetje van Kees Smit. Logisch. Daar heet je Kees Smit voor.