Ja, ik weet het. Als je over vroeger begint, ben je een ouwe lul. Een boomer, vastgeroest in het verleden, zonder oog voor de ontwikkelingen in een nieuwe tijd.

En nee, vroeger wás niet alles beter. Maar wel duidelijker.

Was je katholiek, dan stemde je op de Katholieke Volks Partij of later op het Christen Democratisch Appèl. Wilde je een brief versturen, dan ging je naar het postkantoor, pakketjes werden bezorgd door Van Gend & Loos. En hield je van voetbal, dan had je een pesthekel aan Bayern München. Die Duitsers deugden niet.

Werd de mooiste voetballer aller tijden – Johan Cruijff – uitgezwaaid, dan kwam Bayern München de afscheidswedstrijd even verpesten door acht keer te scoren en nul doelpunten toe te laten. Achteraf hadden ze daar best een goede reden voor, maar dat doet er niet toe. Bayern was bah. Der Rekordmeister. Brrrr.

Voor de Champions Leaguefinale Manchester United-Bayern München – mei 1999 – zat ik in de Bierstube van Jürgen in Playa Mar bij Malaga. Er kwamen Duitsers binnen die ook naar het voetbal wilden kijken. ‘Bayern?’, vroeg Jürgen vervuld van argwaan. ‘Ja’, zeiden de mannen, blij dat ze door een landgenoot waren herkend. ‘Hinten’, bitste Jürgen. Achter, in een benauwd pijpelaartje stond een kleine tv’tje waar zij naar moesten kijken. Wij zaten voor, bij een riant groot scherm. Want Bayern – liet Jürgen fijntjes weten – war scheisse. De 2-1 van de Engelsen pal voor tijd voelde als een geschenk van God.

FC Hollywood, werd Bayern genoemd. Niet omdat het spel oogde als een spannende film, maar omdat de voetballers met hun sterrengedrag de roddelbladen vulden. Stefan Effenberg… Naaide de vrouw van een collega en aansluitend álle collega’s met een boek vol vuile was en andere drek. Lothar Matthäus… Alleen die naam al. Ik sprak hem tijdens een aangename borrel met de Duitse selectie pal voor het WK in de Verenigde Staten en hij was buitengewoon aardig, maar dat doet er niet toe. Lekker makkelijk houden, het leven. Bayern, scheisse.

Let je even niet op, is niks meer wat ’t was.

Pacifistische partijen staan te juichen over nog meer wapens naar Oekraïne, feministen pleiten voor de vrijheid van de vrouw om zich door mannen te laten opsluiten in een burka en Bayern wordt geprezen als de schepper van het mooiste voetbal op aarde.

Acht keer gescoord in twee schitterende wedstrijden tegen Real Madrid en Paris St. Germain. Ook heel veel doelpunten tegen, volgens de van – nota bene – Johan Cruijff geleende wijsheid: ‘Maakt niet uit, als je er op ’t eind maar eentje meer maakt dan de tegenstander’. Bayern München, een club om lief te hebben. 

Da’s lekker dan. Waar kunnen we nu nog heen met onze vooroordelen? Vluchten kan niet meer.