Naam auteur: Bert Dijkstra

Het nieuwe uitgesteld juichen in het moderne voetbal… Even wachten met je feestje. Maandje of twee.

Dúúúúrzame Formule 1… Racen voor geitenwollensokken. Ik kijk niet meer. Ga lekker hachee maken, op zo’n goddelijk fossiel gaspitje.

De mens is geboren om te verliezen. In het aardse tranendal geldt zelfs voor voetballers die een overwinning vieren: geluk is verdriet dat even uitrust.

Hoe hoog is de boete voor een sok op een kleedkamervloer? 30.000 euro? 50.000? Wat een misselijkmakende decadente armoede.

Maak die fossiele voetbalwedstrijden – heel hip – een kwartier korter en Telstar heeft vijftien punten meer.

Was ze iets minder snel geweest, dan zou Jutta zijn neergesabeld als het eigenwijze verwende liefje van een bebaarde bokser, die absurd veel geld verdiende op Youtube. Zo rolt opportunisme in de sport.

Transfers tijdens het voetbalseizoen zijn abcessen, wortelkanaalbehandellingen, stinkende competitievervalsers.

Ik las de zuigende teksten van De Intrigant uit Asterix & Obelix, zag zijn valse glimlach en dacht:
Krijg nou tieten, dat is Pierre van Hooijdonk!

Marokko en de schande van een gastland. Hoe Ismael Saibari veldmaarschalk werd in het oorlogsspel Stratego van vlees en bloed.

Profvoetballers huren tegenwoordig hun eigen fotograaf in. Voor eigen beelden op Instagram en TikTok.
Voorheen had Barcelona tiki-taka-voetbal, nu hebben ze in het wereldje allemaal TikkiTokki-egotrips.